vrijdag 10 juli 2015

Het oog van de storm

— Bob Dylan (°1941) & Dylan Thomas (1914-1953) —

'De golven verschuimen, vlokken vullen de lucht, de zee wordt een en al ziedend schuim. Onmogelijk om jezelf verstaanbaar te maken.' Oud-IJslandvaarder Joris Surmont beschrijft de storm. 'Het schip luistert niet langer naar het roer, de dieselmotor huilt telkens de schroef boven water komt. Golven slaan tegen het kookhuis te pletter. De poorten kunnen het water nauwelijks lozen. We varen richting wal. Het net hangt nog in zee. We moeten de korrentouwen kappen, waarbij het net helaas verloren gaat, alleen dat kan ons nog redden. We halen beitels, kapblok en voorhamer uit het kabelgat, maar het schip gaat zo erg tekeer dat het onmogelijk is om met de voorhamer kracht op het snijgereedschap te zetten. We storten olie op de golven om ze enigszins te bedaren, maar ook dat mislukt. En dan, opeens en onverwachts, gaat de wind liggen. Het schip is in het oog van de storm terechtgekomen.' De natuur geeft de vissers nog een laatste kans. 
Ik wil weten hoe dat aanvoelt, het oog van de storm, dat valse moment van absolute rust, die baarmoeder van nieuwe rusteloosheid.
'Dat moet je aan een dichter vragen', zegt de visser, 'aan iemand als Dylan en ja, hij mag Thomas of Bob heten. Want je moet weten dat je in zo’n storm dure eden gezworen hebt, je hebt je bekeerd en onuitvoerbare dingen beloofd en opeens, uit het niets, staat zij daar, heidens en naakt: het oog van de storm!' 
Het oog van de storm blijkt een vrouw te zijn. 'Kom binnen' zegt ze, 'kom bij mij schuilen.' 
Hoe kan ik haar beschrijven, die vrouw, het oog van de storm? 'Als een vat vol tegenstrijdigheden,' zegt een van de Dylans, 'een wandeling op het scherp van de snee, een tehuis voor oude mannen die hun tanden op de liefde stukgebroken hebben, een stapel onopgeloste kwesties die er niet langer toe doen.' Ik kijk de Dylans vertwijfeld aan. 'Stel je een plek voor', zegt de ene, 'waar het warm en veilig is; stel je een mooie vrouw voor die zegt: kom binnen, ik ben je schuilplek voor de storm.' Maar, zo voegt de andere Dylan er meteen aan toe: 'Ga in die goede nacht niet al te licht. Raas, raas tegen het sterven van het licht.'
Flor Vandekerckhove

— Bill Murray zingt Shelter from the Storm van Bob Dylan —
Een reactie plaatsen