zaterdag 1 juli 2017

René Deweert dribbelt zich een weg door het leven

— René Deweert is 17 als hij deel uitmaakt
van de eerste ploeg van  VGO. —
Een heer op leeftijd laat de hond uit, zelf ben ik aan ’t joggen. Als we elkaar kruisen geeft de man een teken van herkenning. Mijn frank valt pas vijftig meter verder. Dat traag vallen valt licht te begrijpen, want het is een halve eeuw geleden dat we elkaar voor ’t laatst gezien hebben.
Vijftig jaar geleden! Laat me je meenemen naar die tijd, meer bepaald naar het college in Oostende. Daar staan op de koer de contouren van een basketbalplein geschilderd. Enkele leerlingen spelen minivoetbal en gebruiken de basketpalen als doel. Ik kijk toe en zie hoe een speler de bal aan zijn voet legt. Met die bal vertrekt hij van de ene kant van het plein naar de andere. Moeiteloos passeert hij onderweg zijn tegenstrevers en aan de overkant legt hij die bal mooi tussen de palen. Onderweg is het leer niet van zijn voet weggeweest, niemand anders heeft de bal kunnen aanraken, laat staan afpakken. Ik zie hem dat niet een keer doen, maar keer op keer.
In het schooljaar 1964-65 delen dribbelvirtuoos René Deweert (°1948) en ik dezelfde klas, deze van de vierde moderne humaniora. Op de schoolfoto die hier staat draagt René het nummer 45.
Omdat hij in die tijd in Oostende woont en ik in Bredene worden we in verschillende studiezalen ondergebracht. Na de lessen trek ik ter studie naar Joël (Napoleon) Vandermaele (†) en voor Deweert gaat het naar René Bouche (†). De twee studiemeesters hebben met elkaar gemeen dat ze pastoors zijn, elk apart op liefdespad trekken, het priesterschap achter zich laten en uit het college verwijderd worden. Ja, ook daar zijn de sixties niet onopgemerkt gepasseerd. (°)
Na dat schooljaar verdwijnt René Deweert uit ons zicht. Hij verlaat het college om in de landbouwschool van Diksmuide voedingsscheikunde te studeren. Na die studies gaat hij vrijwel onmiddellijk aan de slag bij het chemisch bedrijf dat wij altijd UCB zullen blijven noemen, alhoewel het al lang Proviron heet. Een carrière lang blijft hij er werken.
— René Deweert (rechts) en Flor Vandekerckhove: op naar de 70 !
Het is uiteraard niet omdat René uit het zicht verdwijnt dat hij ophoudt met voetballen. Al in 1965 — René is zeventien — maakt hij deel uit van de eerste ploeg van VG Oostende, een derde klasser in de nationale competitie. Voor die club blijft hij voetballen tot zijn drieëntwintigste. Later duikt zijn naam op bij ploegen uit Menen, Loppem, Aalter en Oostduinkerke, uiteindelijk is dat als speler-trainer. Wanneer hij dertig wordt zet hij er een punt achter. En tegelijk ook niet, want vervolgens gaat hij op prospectie voor de voetbalbond, op zoek naar jong talent.  
Ook dat is intussen verleden tijd. Maar nog steeds heeft René de voetbalsport niet losgelaten. Twee kleinkinderen zetten momenteel hun eerste voetbalpasjes. René denkt eraan zijn schoenen weer uit de kast te halen om zijn prille nageslacht op weg te helpen.
In zijn mooie appartement, in ‘t zicht van de mooiste duinen van Bredene, praten we nog wat na. Ik zeg dat ik hem niet veel meer tegenkom op mijn joggingparcours. Hij wijst naar de hond die oud, doof en stram geworden is. Het blijkt een opstapje te zijn om het even over onze eigen leeftijd te hebben en over het getal 70 dat razendsnel naderbij komt. En over schoolmakkers die de zeventig niet gehaald hebben, zoals Jacques Chandler.
Flor Vandekerckhove


(°) Dat ik zoveel over die studiemeesters weet heb ik te danken aan onderwijzer op rust Edmond Aspeslagh (°1946). In een reactie op een stukje dat ik eerder over schoolmakker Wilfried Laforce gepost heb beschrijft hij hier al de verschillende studiezalen van dat college, plus degenen die er de plak zwaaiden.
— De studiezaal van René Bouche had een eigen voetbalploeg.  Bovenaan van links naar rechts: studiemeester René Bouche (†), René Deweert, Marc Ducheyne, René Bossuyt, Jean-Pierre Houben (†), Devlies, keeper Vancoillie. Onderaan Vandenbroucke, François Ghys, broer van de eerste Houwen, Deplacie, Schaecken. —

— 't College in Oostende, de 4de moderne in 1963-64. Alleen 19 is nog niet geïdentificeerd. Er ontbreken nog enkele voornamen. Wie ze kent mag ze ons meedelen. Hetzelfde geldt voor wie zich ontbrekende voornamen herinnert. De namen die hier in kleur aangestipt staan, kunnen aangeklikt worden. Je wordt dan naar andere stukjes geleid waar nog iets over de betreffende jongen geschreven staat. 1. Hubert Seldenslach; 2. Georges Verleene; (Oostende) 3. Bernard Verhaeghe; 4. René Deweert; 5. Ronny David (Bredene); 6. Ivan Schamp (Bredene) 7. Hubert Vietinck (Knokke); 8. Albert Driessens; 9. Marc Heddebauw; 10. Ronny Demey; 11. Serge Schaut (Bredene); 12. Jean Vandenbussche (Bredene); 13. Yves Vlaemynck; 14. Martin Neyrinck; 15. Jacky Croos (Bredene); 16. Marc Rosseeuw ?; 17. Jan Demunck; 18. Dirk Kimpe (Houtave); 19. ?; 20. Voornaam Van Hollebeke; 21. voornaam Despegel; 22. Johan Desender (†); 23. Jan Decreton (De Panne); 24. René Zonnekeyn (Opex Oostende); 25. Rond Hillewaere (Knokke); 26. Ronny Billiau (Oostende); 27. Jacky Van Middelem of Werbrouck; 28. Boudolf of Werbrouck; 29. René Bossuyt; 30. Jan Van Langendonck (Middelkerke) 31. Leo Dewever (Bredene); 32. Michel Duyck; 33. Willy Deroo; 34. Michel Boedt (De Haan); 35. Marc Brouckaert (De Panne); 36. Philippe Blomme. —

Een reactie posten