maandag 14 maart 2016

Seniel

Soms heb ik het wel en soms heb ik het niet. Wanneer ik ’t wel heb steken ze me binnen en als ’t over is halen ze me daar weer weg. Ik probeer het me niet te veel aan te trekken, maar een rustige oude dag zit er op die manier niet in. Binnen, buiten, binnen… Veel over en weer geloop voor iemand die niet goed te been is. ’t Is een moeilijke situatie, zowel voor mij als voor mijn omgeving, maar in de eerste plaats toch voor mezelf.
’t Wordt ook almaar moeilijker om te weten of ik binnen dan wel buiten ben. Als ik schrijf, zegt men me, weet ik wat ik doe en als ik weet wat ik doe, dan ben ik buiten. Dat is waar. Maar ik stoot ook op teksten waarvan ik me niet herinner dat ik ze geschreven heb. Misschien schrijf ik die wel wanneer ik binnen ben, misschien is ‘t een soort van écriture automatique.
Ik kan het niemand vragen, want dan steekt men me weer binnen. Ik herinner me dat ik op een dag begon te twijfelen en dat ik het aan iemand vroeg, of ik binnen of buiten was, en dat men me meteen binnen stak. Ik moet dat onthouden, ze gaan me dat geen twee keer lappen.
Er is wel meer wat ik niet meer kan vragen. Ooit heb ik aan mijn zuster gevraagd of onz’ vader een Duitser is. Ik zie dan wel meteen dat ik dat niet had mogen doen, want men draaide me meteen binnen. Of die keer dat mijn maat met zijn dochter op bezoek kwam en ik hen vroeg hoe ze elkaar hadden leren kennen. Toen ik voelde dat het een verkeerde vraag was, was het al te laat. Binnen! Of die keer dat ik in het politiebureau naar commissaris Verhelst ging vragen. Dat die al vele jaren dood is, zei men daar, en hopla, weer stak men me binnen.
Ik schrijf dat nu allemaal wel neer, maar ik weet toch niet of ik dat binnen doe of buiten. In de verte hoor ik de misthoorn, maar men zegt me dat die al lang niet meer bestaat. Een meisje brengt me koffie. Ze gelijkt op iemand die ik ken, misschien is ze de dochter van die vriend van me. Ik wil het haar vragen, maar ik ben haar naam vergeten en de naam van mijn vriend herinner ik me nu ook niet meer. Daarom stel ik haar een andere vraag: ‘Meisje,' vraag ik, 'kun jij het me zeggen? Ben ik nu binnen of buiten?’

Flor Vandekerckhove
Een reactie plaatsen