donderdag 24 maart 2016

Een ei is een ei is een ei

In 1960 voerde Frankrijk een nieuwe frank in, een munteenheid die overeenstemde met honderd oude Franse franken. Oudere fransozen hadden het daar moeilijk mee. Ze bleven in oude franken spreken. Een deux chevaux kostte in hun taalgebruik vele honderdduizenden, een beetje Peugeot al gauw in de miljoenen.
Sinds de invoering van de euro zit ik in een soortgelijke situatie. Ik blijf rekenen in Belgische franken. Elk bedrag in euro’s vermenigvuldig ik spontaan met veertig. Ik denk niet dat ik er ooit vanaf geraak. Ik ben een relict van de nationale muntentijd.
Daar moest ik weer aan denken toen ik vorige week de prijslijst van een tearoom inkeek. Ik wilde een koffie drinken, maar zag op de kaart dat je daar ook een ontbijt kon nuttigen. Bij dat ontbijt kon je een gekookt ei bestellen, zo las ik, maar dat moest apart betaald worden, twee euro. Ik zette dat bedrag automatisch om in franken. Twee euro, tachtig frank.
In mijn hoofd vormde zich, als uitdrukking van opperste verwondering, spontaan een vraagteken, onmiddellijk gevolgd door een uitroepteken. — ?! — . Ik keek om me heen en zag dat iedereen rustig bleef, niemand gniffelde, niemand keek mijn richting uit. Het personeel bleef routineus aan ‘t werk, de klanten keuvelden en aten een gebakje. Dit was een gewone tearoom, met doordeweekse mensen, geen acteurs. Niets wees erop dat er een verborgen camera op mij gericht werd. Ik keek weer naar de kaart en neen, ik had me niet vergist, een gekookt ei kostte daar wel degelijk tachtig frank.
Men zegt me wel dat ik dat niet mag doen, de prijzen op die manier bekijken. Je vergelijkt dan iets van vroeger, zegt men me, met iets van nu. Dat kan wel zijn, maar ik doe het toch, want een ei van nu is gelijk aan een ei van vroeger. Een ei is een ei is een ei.
Wat denkt u daar eigenlijk zelf over? Stel dat deze regering de Europese doelstellingen niet haalt, wat te verwachten valt. Stel dat België de eurozone moet verlaten, wat niet onmogelijk is. Stel dat de Belgische frank weer wordt ingevoerd, wat niet ondenkbaar is. Zou u dan tachtig frank willen ophoesten voor een gekookt ei? Ik denk het niet.

Flor Vandekerckhove
Een reactie posten